National Institute of Informatics - Digital Silk Road Project
Digital Archive of Toyo Bunko Rare Books

> > > >
Color New!IIIF Color HighRes Gray HighRes PDF   Japanese English
0312 Southern Tibet : vol.6
Southern Tibet : vol.6 / Page 312 (Color Image)

New!Citation Information

doi: 10.20676/00000263
Citation Format: Chicago | APA | Harvard | IEEE

OCR Text

Oxytropis thionantha Ulbrich, nov. sp. (Pl. V, Fig. 2).

Herba perennis, caulescens, caulibus ascendentibus pilosis. Stipulæ late-ovatæ ad ovato-lanceolatæ flavidæ membranaceæ pilosæ ad 15 mm. longæ. Folia 6—8 cm. longa 9—11-juga; foliola ovato-lanceolata usque lanceolata 5—7 mm. longa ± 3 mm. lata, acuta, utrinque sericeo-pilosa. Inflorescentia capituliformis axillaris pedunculo ad 10 cm. et ultra longo piloso infra flores subnigrescente; flores sessiles vel subsessiles congregati capitulum semiglobosum formantes, sulfurei; bracteæ late lanceolatæ, cymbi-formes, 6—7 mm. longæ, flavidæ, pilis et nigris et albis vestitæ; calyx campanulatus 8—9 mm. longus, pilis et albis et nigris vestitus, lobis lineari-lanceolatis ± 3 mm. longis; vexillum 12—13 mm. longum, ungue 4—5 mm. longo; alæ carinæ æquilongæ ungue ± 5 mm. longo tenui, lamina oblique-oblonga 3.5—4 mm. lata; carina 11—12 mm. longa oblique-ovalis apice subito in apiculum ± 1 mm. longum hamosum angustata, ungue satis lato 6—7 mm. longo; tubus stamineus ± 9 mm. longus, glaber, anguste-cylindricus, rectus. Ovarium anguste lineare, ± 7-ovulatum, a tergo ventereque pilis adpressis albis sericeis vestitum. Legumen adhuc ignotum.

Northern Tibet, Mandarlik, 3437 m., medio July 1900 (flow.).

»Die neue Art ist nahe verwandt mit Oxytropis sulfurea Ledeb., die aus dem Altai beschrieben würde und mir ausser den Originalen in einem blühenden Exemplare vorliegt, das von A. TAFEL in Hoch-Tibet im Tal des Sevkohtschü am 22. VIII. 1906 (no. 184) gesammelt wurde. Diese Art unterscheidet sich von O. thio-nantha Ulbrich durch längere und grössere Blätter, schmalere Nebenblätter und weniger stark, aber dunkler behaarte Kelche; auch die Brakteen der Blüten sind viel schmaler. Die neue Art gehört zu Sect. II Euoxytropis Boiss., § 3. Orobia Bge. und ist leicht kenntlich an den ziemlich grossen, blassgelben bis schwefelgelben Blüten, den grossen Brakteen und sehr breiten Nebenblättern.«

Oxytropis Hedinii Ulbrich, in Engler's Botan. Jahrb. 35 (1905) 680 (Pl. IV, Fig. 1).

Herba perennis trunco crasso multicipe radice palari ultra 10 cm. longo crasso. Folia in ramis brevibus rosulata 6—8 cm. longa, ± 12-juga, petiolo piloso glanduloso; foliola alterna vel insuper opposita, lineari-lanceolata, 6—10 mm. longa, ad 2 mm. lata, parce pilosa, fimbriata vel subglabra, densius glandulosa. Stipulæ submembranaceæ, flavidæ, glandulosæ, semiovatæ vel lanceolatæ, longe acuminatæ fimbriatæ, ad 8 mm. longæ, glandulosæ. Inflorescentæ axillares folia longitudine superantes, pedunculo ad 10 cm. longo, glanduloso, basi glabro vel pilis nigris et albis parcissime hispidulo. Flores permagni violacei in racemum subcapituliformem 3—7-florum congesti, breviter pedicellati. Bracteæ ± 12 mm. longæ, submembranaceæ, ovali-lanceolatæ, glandulosæ, virido-venosæ, pilis albis et nigris vestitæ, persistentes. Calix tubulosus ad 16 mm. longus, glandulosus, pilis nigris et albis vestitus, dentibus anguste triangulari-lanceolatis pilis nigris dense villosis. Vexillum 24—25 mm. longum apice emarginatum, ± 12 mm.