National Institute of Informatics - Digital Silk Road Project
Digital Archive of Toyo Bunko Rare Books

> > > >
Color New!IIIF Color HighRes Gray HighRes PDF   Japanese English
0394 Southern Tibet : vol.6
Southern Tibet : vol.6 / Page 394 (Color Image)

New!Citation Information

doi: 10.20676/00000263
Citation Format: Chicago | APA | Harvard | IEEE

OCR Text

Sect. *Dubiæ* Grun.

171. **N. Ostenfeldi** nov. spec. Tab. X, fig. 58, 59.
Frustulis e facie connectivali rectangularibus, medio leviter constrictis; valvis
linearibus, in media parte transversaliter subconstrictis, apicibus rostratis,
capitatis; punctis carinalibus 8—11 in 10 μ; striis transversis distinctis,
24 in 10 μ.
Long. valv. 45—60 μ.
Lat. valv. 5—7 μ.
Hab. in aquis gelidis montis »Mus-tagh-ata», Pamir.
In lacu »Kum-köll»; prope »Ghischa, Tattlik-Bulak», Tibet.
Verwandt mit *N. commutata* Grun.

Sect. *Epithemioidea* Grun.

172. **N. gradifera** nov. spec. Tab. X, fig. 65, 66.
Valvis lineari-lanceolatis, apicibus rostratis, carina centrali, punctis carinalibus
4—5 in 10 μ, in costas totam valvæ latitudinem percurrentibus productis;
valvis e latere visis anguste linearibus, apicibus obtusis, subcuneatis; striis
delicatissimis, inconspicuis.
Long. valv. 30—40 μ.
Lat. valv. 7—8 μ [e carina visa].
Hab. in aquis subsalsis Asiæ centralis [Tibet]: in lacu XX probe castra XXXI;
»Tossun-nor», Zaidam; inter castra XXVII et XXVIII (1900).
Von der nächstverwandten *N. epithemioides* Grun. durch Form und die viel
zartere, kaum auflösbare Struktur verschieden.

Sect. *Grunoœia* (Rbh.) Grun.

173. *N. denticula* Grun. D. T. Syll., p. 518. A. S. Atl. T. 331, F. 32—39.
Im Gebiet sehr verbreitet und in großen Exemplaren vorkommend.
Pamir: Umgebung des Kleinen Kara-kul (häufig!); Quellen östlich vom Jeschil-
kul; Tschakker-agil; Quellen bei Bulun-kul.
Tibet: Quelle am Nordabhang des Arka-tagh; Sorgotsu; Kara-koschun; Abdall:
Kum-köll; Ghischa, Tattlik-bulak; Mapiek-köll; nördlich vom Selling-tso
(massenhaft!); östlich vom Tso-ngombo (häufig, bis 100 μ lang!); Probe 51 (M).
MERESCHKOWSKY hat die langen Formen als *var. elongata* Mer. aus-
geschieden. Als Länge gibt er an 63—87 μ. Meines Erachtens ist eine
solche Abtrennung nicht möglich, da die Annahme der unteren Grenze mit
63 μ ganz willkürlich erfolgt ist. Eine solche Grenze zwischen Art und *var.
elongata* läßt sich gar nicht ziehen.